• Οκτώβριος 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Νοέ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • RSS Δραστηριοτητα

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Αθλητισμος

14.11.2008: Καθημερινή «Η Ελλάδα στο κενό της δημαγωγίας»

Το 1997, η αποκληθείσα ασιατική επιδημία σάρρωσε τις οικονομίες της Ν.Ασίας. Όταν έφθασε να απειλήσει τη Ν.Κορέα, χώρα με Α.Ε.Π. τότε διπλάσιο της Ρωσίας, ο κίνδυνος αγκάλιασε αμέσως την Ιαπωνία κι από εκεί έγινε αισθητός σε όλο τον κόσμο. Μια πιθανή παύση πληρωμών στην Ν.Κορέα θα προκαλούσε αλυσιδωτές αρνητικές συνέπειες, ενδεχομένως και καταρρεύσεις, σε όλο σχεδόν τον κόσμο. Η απάντηση σε εκείνη την κρίση προϋπέθεσε συνεργασία των Η.Π.Α., του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, καθώς και των κυβερνήσεων και των κεντρικών τραπεζών πάρα πολλών χωρών.

Σήμερα η κρίση απειλεί με κατάρρευση την ίδια τη μητρόπολη του σύγχρονου κόσμου. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας που δημιουργούσε κλίμα για όλες τις οικονομίες του πλανήτη βρίσκεται στην πιο δύσκολη στιγμή της ιστορίας του. Όχι επειδή επήλθε η, από χρόνια αναμενόμενη, καθοδική πορεία της οικονομίας, στο πλαίσιο του λεγόμενου οικονομικού κύκλου, αλλά επειδή ο κίνδυνος δεν είναι μια ισχυρή ενδοσυστημική κρίση, αλλά η κατάρρευση και η συντριβή.

 Για την αναπόφευκτη γενίκευση του προβλήματος και την απειλή για την οικονομία και της Ελλάδας ο λόγος που ήδη αναπτύχθηκε είναι εξαντλητικός. Για την ανάγκη συνεργασίας όλων, και κυρίως Η.Π.Α.- Ευρώπης, επίσης έχουν ειπωθεί τα πάντα. Δυστυχώς, όμως, στη χώρα μας έπρεπε να έχουμε καταλήξει σε κάποιες κοινές διαπιστώσεις και, συνεπώς, να αναπτύσσεται ένας σωτήριος διάλογος περί των αναγκαίων μέτρων. Ακόμη, ωστόσο, δεν έχουμε συμφωνήσει σε τίποτε. Ο διάλογος είναι άτακτος και τα επιχειρήματα ασύντακτα.

 Η κυβέρνηση δεν έχει συμφωνήσει στο εσωτερικό της, δεν έχει συντονίσει το κράτος με τον ιδιωτικό τομέα και δεν έχει προκαλέσει τις απαραίτητες συναινέσεις στο πλαίσιο του πολιτικού συστήματος. Οι τράπεζες αδυνατούν να δουν ευρύτερα των καιροσκοπικών τους συμφερόντων και δεν συνεργάζονται ούτε με τους καλούς τους πελάτες. Η Αριστερά, με έναν τρόπο που δεν αρμόζει στην τραγικότητα των περιστάσεων, επαναθέτει στο τραπέζι προτάσεις που αφορούν την καταδικασμένη σε θάνατο κεντρικά σχεδιαζόμενη οικονομία (π.χ. η πρόταση Αλαβάνου για ένα εθνικό τραπεζικό σύστημα. Κι αντί να αποδοκιμαστεί, ο αριστερόστροφος δημαγωγικός λόγος επηρεάζει τη δημόσια συζήτηση.

 Η χώρα στην παρούσα κρίση πρέπει να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια συντονισμού της στο πεδίο της ευρωζώνης και της Ε.Ε. Ταυτοχρόνως, απαιτείται η περιθωριοποίηση των κερδοσκόπων, οι οποίοι δημιουργούν περαιτέρω δυσχέρειες στην αντιμετώπιση της κρίσης, ο συντονισμός του Δημόσιου με τον Ιδιωτικό τομέα, καθώς και η σύνθεση των προτάσεων στο πλαίσιο, έστω, των βασικών πυλώνων του πολιτικού μας συστήματος. Η σύνθεση αυτή πρέπει να αποτυπωθεί σε δύο πεδία. Πρώτον σε ό,τι αφορά το τραπεζικό σύστημα. Η συμφωνία ως προς το γεγονός πως οι επιχειρήσεις και οι ελληνικές οικογένειες ακουμπούν στις τράπεζες, δεν αναιρεί την πολιτική διαπίστωση πως πρέπει να περιοριστεί η κερδοσκοπική τους τάση. Συνεπώς, η στήριξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας μας αποτελεί πεδίο ανάπτυξης του διαλόγου για τις αποτελεσματικότερες μεθόδους. Και στη συνέχεια απαιτείται το δυσκολότερο.

 Το δεύτερο και δυσβατότερο πεδίο των απαιτούμενων πολιτικών συγλίσεων συγκροτούν οι τομείς της οικονομίας τους οποίους θα κτυπήσει η κρίση. Είτε η κρίση επέλθει στην πραγματική οικονομία με τη μορφή σπασίματος ενός φράγματος στο δεύτερο εξάμηνο του 2009, είτε με οποιαδήποτε άλλη μορφή, το σίγουρο είναι πως απαιτείται η διαμόρφωση ενός σχεδίου αντιμετώπισής της, π.χ. στον τουρισμό, στον κατασκευαστικό τομέα, στην οικονομία των μικρο-μεσαίων επιχειρήσεων. Όσο η συζήτηση δεν επικεντρώνεται σε αυτά τα θέματα τόσο οι κίνδυνοι θα αυξάνονται. Η δημαγωγία αποτελούσε πάντοτε για την Ελλάδα πηγή κινδύνων. Η ελληνική σοσιαλδημοκρατία, βέβαια, την απέφυγε κι αυτό, όπως φαίνεται, οι πολίτες θα της το αναγνωρίσουν. Σημασία, όμως, αυτή τη στιγμή δεν έχουν τόσο οι πολιτικές ανακεφαλαιώσεις, όσο η λήψη των μέτρων, που η ζωή θα αποδείξει πως ήταν κατάλληλα. Καιρός για κούφια λόγια δεν υπάρχει.

Advertisements
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: