• Οκτώβριος 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Νοέ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • RSS Δραστηριοτητα

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Αθλητισμος

06.02.2009:»Να προσδεθούμε στον πυρήνα της ενωμένης Ευρώπης»

Οι πρωτοβουλίες της γαλλικής Προεδρίας στον πόλεμο της Ν.Οσετίας, στην επίθεση των ισραηλινών στη Γάζα, καθώς και στην προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση, έστειλαν μετά από πολύ καιρό μήνυμα προς τους Έλληνες πολίτες για την ανάγκη συνεχούς πρόσδεσης της Ελλάδας στον πυρήνα της Ενωμένης Ευρώπης. Ειδικά σε σχέση με την οικονομική κρίση, η προσπάθεια του Προέδρου Σαρκοζί να πολιτικοποιηθεί η λεγόμενη οικονομική διακυβέρνηση (gouvernement economique) μέσω της λειτουργίας του Eurogroup σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, ώστε να επιτυγχάνεται συντονισμός των οικονομικών πολιτικών, για την Ελλάδα αποτελεί πραγματική δικλείδα ασφαλείας.

Η ανωτέρω κεντρική κατεύθυνση στην πολιτική της Ελλάδας ακολουθήθηκε με συνέπεια από το 1974. Με μοναδική παρέκκλιση την τρέχουσα πενταετία, λόγω της απροθυμίας του Πρωθυπουργού να πράττει τα δέοντα και του αλληθωρισμού της Υπουργού εξωτερικών προς τις Η.Π.Α.Η ανάταξη της βασικής κατεύθυνσης της εξωτερικής μας πολιτικής αποτελεί το μείζονα στόχο της χώρας μας, σε ό,τι αφορά την εκτός συνόρων πολιτική της. Κι ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται με μια σειρά κινήσεων, με τις οποίες αφενός κλειδώνει η πρόσδεση της Ελλάδας στον κεντρικό ευρωπαϊκό συσχετισμό, και αποτυπώνεται η στάση αυτή με σαφή τρόπο στη συνείδηση των πολιτών, και αφετέρου συσσωρεύεται πολιτικό και διπλωματικό κεφάλαιο, προς αξιοποίηση από εμάς τους ίδιους αλλά και από τρίτους εταίρους. Η συσσώρευση αυτή επιτυγχάνεται με τη συμμετοχή της χώρας μας στις δραστηριότητες που αφορούν τα Βαλκάνια, το Ν.Καύκασο και τη Μέση Ανατολή.

Τις ανωτέρω σκέψεις δεν μπορούν να αναχαιτίσουν οι σημερινές δυσκολίες συνεννόησης ανάμεσα π.χ. στη Γαλλία και τη Γερμανία, το μπλοκάρισμα της Συνθήκης της Λισσαβώνας, καθώς και τα προβλήματα που προκαλεί η διευρυμένη διεύρυνση της Ε.Ε., το 2004. Η προβολή των αρνητικών αυτών καταστάσεων για τη θεμελίωση αντιρρήσεων ως προς την ανάγκη να εντείνει η Ελλάδα τις σχέσεις της με τον πυρήνα της Ε.Ε., αποτελεί πρόσχημα ενός ομολογούμενου ή κρυπτόμενου ευρωσκεπτικισμού. Ο οποίος είναι καταφανώς αδιεξοδικός, είτε οδηγεί σε φιλοατλαντικές θέσεις, είτε στις επικίνδυνες αστειότητες περί μοναχικού ελληνικού κράτους. Εν προκειμένω, ωστόσο, υπάρχει ανάγκη για την αντίκρουση ενός ακόμη ευρωσκεπτικιστικού επιχειρήματος, ή έστω μιας εύλογης ανησυχίας. Η Γαλλία και ο Πρόεδρός της έδειξαν να παραμερίζουν την ανάγκη προσυνεννόησης με τις άλλες πυρηνικές χώρες της Ε.Ε. και να πατούν σε δύο βάρκες , από τη μια δηλαδή στην ευρωπαϊκή και από την άλλη σε εκείνη των εθνικών τους επιδιώξεων.

Η αντίρρηση δεν ευσταθεί. Αφενός διότι η συγκεκριμένη διφυής πολιτική δεν είναι εξ ορισμού αντιφατική, αφού οι δύο όψεις της συναιρούνται στο πλαίσιο των μεγάλων ευρωπαϊκών εγκυροτήτων (γαλλικής, γερμανικής, βρετανικής, ολλανδικής κ.λπ.), και αφετέρου διότι για πολλούς άλλους ευρωπαίους η αντίθεση ανάμεσα στα κρατικά όργανα και στους απάτριδες τεχνοκράτες των Βρυξελλών (κατά τη γκωλική έκφραση) είναι υπαρκτή και σοβαρή. Κι ακόμη, ο βολονταρισμός που επέδειξε ο γάλλος Πρόεδρος κατά το πρόσφατο εξάμηνο, κάλυψε ένα κενό δεκαπέντε και πλέον ετών, όπου τη θέση των πολιτικών πανευρωπαϊκής εμβέλειας κατέλαβαν οι εγγαστρίμυθοι πολιτικοί, με τα πολύ μειοψηφικά ακροατήρια.

Τα προτάγματα της εξωτερικής μας πολιτικής στις δεκαετίες του 1990 και του 2000 έχουν σε μεγάλο βαθμό χάσει την επικαιρότητα και την εγκυρότητά τους. Η εξωτερική πολιτικής της Ελλάδας τα επόμενα χρόνια ως προς αρκετά θέματα θα στραφεί γύρω από τον άξονα του εθνικού-κρατικού της ρόλου. Η πολιτική αυτή όμως δεν έχει καμία δυνατότητα επιτυχίας αν κινηθεί μακριά από τον κεντρικό συσχετισμό δυνάμεων της Ε.Ε.

Advertisements
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: