• Οκτώβριος 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Νοέ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • RSS Δραστηριοτητα

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Αθλητισμος

17.07.2011: Συνέντευξη στην Εφημερίδα Real News

Η επίκριση που ακούγεται και το είπε και η Νέα Δημοκρατία, είναι ότι μέχρι πρόσφατα το δίλημμα ήταν : Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία. Τελικά φτάσαμε και στο Μεσοπρόθεσμο και στη χρεοκοπία, έστω επιλεκτική ;

Δεν υπάρχει χρεοκοπία. Υπάρχει το Μεσοπρόθεσμο που πρέπει να εφαρμόσουμε. Πρότεινα αρμοδίως η εφαρμογή του να γίνει με την επιλογή δέκα μεγάλων θεμάτων για το δίμηνο Ιουλίου – Αυγούστου, όπου ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί θα τα βάλουν στο τραπέζι και θα προχωρήσουν στην πλήρη εφαρμογή τους, προκειμένου να στείλουμε σαφές μήνυμα εκτός Ελλάδας ότι το Μεσοπρόθεσμο εφαρμόζεται, αλλά και μήνυμα εντός Ελλάδας ότι δεν θα κάνουμε πίσω στις πολιτικές, για τις οποίες συγκρουστήκαμε και καταλήξαμε ότι είναι χρήσιμες. Για τη χρεοκοπία που ρωτάτε, η πολιτική μας για την αποφυγή της δεν έχει αλλάξει. Παλεύαμε το Μάιο και τον Ιούνιο, στις αρχές Ιουλίου να έχει συγκροτηθεί ο μηχανισμός δανειοδότησης – διάσωσης της Ελλάδας. Όπως γνωρίζετε, όλα πήγαιναν για τις 8 Ιουλίου και όλα αναβλήθηκαν για τα μέσα Σεπτεμβρίου. Αυτή η αναβολή υπήρξε δυσμενής εξέλιξη, γιατί έδωσε χώρο στην ασάφεια και στη κινδυνολογία. Θεωρώ ότι την ευθύνη, πια δεν την έχει η χώρα, αλλά οι εταίροι μας. Θεωρώ ότι η απόφαση της Ευρωζώνης την περασμένη Δευτέρα, πρέπει να επικυρωθεί το συντομότερο δυνατό από τη Σύνοδο Κορυφής, καθ’ ότι τα χρήματα του ιδιωτικού τομέα που δεν υπάρχουν, θα τα καλύψουν πια τα κράτη και αυτό συνιστά μια πολύ θετική και ασφαλή επιλογή. Όσο γρηγορότερα γίνουν αυτά, τόσο πιο γρήγορα θα αποκλειστεί κατά 100% η οποιαδήποτε εκδοχή ατυχήματος. Αν από κάτι κινδυνεύει η Ελλάδα, κινδυνεύει από το απρόβλεπτο. Όταν ολοκληρωθεί ο μηχανισμός δεν θα κινδυνεύει από απολύτως τίποτε, για τρία ολόκληρα χρόνια.

 Ναι αλλά τώρα πια το θέμα της επιλεκτικής χρεοκοπίας, έχει μπει στο τραπέζι. Έχουμε τον Υπουργό Οικονομικών ο οποίος θέτει το θέμα.

Μένω στην απόφαση της Ευρωζώνης της Δευτέρας και δεν θέλω να πω τίποτε άλλο.

  Μα έλεγε για τη συμμετοχή των ιδιωτών η απόφαση της Ευρωζώνης τη Δευτέρα.

Εγώ μένω σε αυτή την απόφαση, που την θεωρώ ένα πολύ θετικό βήμα. Όχι το άλφα και το ωμέγα, αλλά τη θεωρώ την αρχή ενός πολύ θετικού βήματος, το οποίο θα ολοκληρωθεί όταν η Σύνοδος Κορυφής αποφασίσει και θεωρώ λάθος να φύγω από το κείμενο αυτό.

Είστε σίγουροι, αν επιλέξουμε την επιλεκτική χρεοκοπία τελικά …

Όχι, όχι δεν μπαίνω στη συζήτηση.

 Μα δεν μπορείτε να μην μπείτε σε αυτή τη συζήτηση, όταν όλοι μπαίνουν, η Κυβέρνηση μπαίνει σε αυτή τη συζήτηση, ο Υπουργός Οικονομικών μπαίνει …

κα. Μακρή σας είπα ότι μένω στην απόφαση της Ευρωζώνης της Δευτέρας. Από εκεί και πέρα, οτιδήποτε άλλο ακούγεται σχετικό δεν το ελέγχω και δεν μπορώ και να το χρησιμοποιήσω. Λοιπόν, μένω στην απόφαση της Ευρωζώνης της Δευτέρας και είμαι σε αναμονή της αποφάσεως της Συνόδου Κορυφής.

Μπορείτε να διαβεβαιώσετε, ως Κυβέρνηση εννοώ φυσικά, ότι δεν θα οδηγηθούμε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις ;

Σας είπα και πριν, ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή, από ό,τι φαίνεται, κινδυνεύει μόνο από το απροσδόκητο. Δεν θα κινδύνευε ούτε από αυτό, εάν αρχές Ιουλίου οι Ευρωπαίοι είχαν καταλήξει στην απόφασή τους για τη συγκρότηση του μηχανισμού. Η αργοπορία προέκυψε από την προβλεφθείσα συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, που στην πράξη δεν υπήρξε. Αυτό τι σημαίνει ; Σημαίνει ότι η αναβολή αυτών των δυο μηνών, δυστυχώς ανοίγει το πεδίο για τα παιχνίδια των κερδοσκόπων, τα παιχνίδια διαφόρων παραγόντων που αφορούν τις διεθνείς αγορές και τα συμφραζόμενά τους και θεωρώ ότι – το είπα και νωρίτερα- όσο δεν κλείνει ο μηχανισμός, τόσο δίνεται χώρος στην ασάφεια και η ασάφεια δίνει χώρο στους κινδύνους. Μπορώ να συνεκτιμήσω ως λογικός άνθρωπος ότι η μετατροπή της κρίσης από ελληνική κρίση σε κρίση πια της Ευρωζώνης, με τις τελευταίες εξελίξεις, έχει δύο μείζονα χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι ότι στα λεγόμενα «junk ομόλογα» δεν συμπεριλαμβάνονται πια μόνο τα ελληνικά, αλλά και τα πορτογαλικά και τα ιρλανδικά και το δεύτερο μείζον χαρακτηριστικό στο ότι στην κρίση πήραν σειρά η Ιταλία και η Ισπανία. Κάτι που, αν θυμάστε, λέγαμε ότι θα ήταν μία ενδεχόμενη ασπίδα αν προέκυπτε και το λέγαμε πριν από αρκετούς μήνες. Προέκυψε. Αυτό σημαίνει ότι η κρίση της Ευρωζώνης αντιμετωπίζεται από την Ευρωζώνη και ότι η Ευρωζώνη θα δείξει μεγαλύτερο ενδιαφέρον και φαντάζομαι πλέον τώρα μεγαλύτερες ταχύτητες. Τις ταχύτητες αυτές, η Ελλάδα τις έχει απολύτως ανάγκη.

Για το νέο δάνειο μας ζητάνε εμπράγματες εγγυήσεις. Υπάρχει περιθώριο να τις αρνηθούμε ή να τις αποφύγουμε ;

Πρέπει να διευκρινιστεί η φύση τους για να καταλήξουμε. Η συζήτηση επ’ αυτών όπως έγινε τον Απρίλιο, ήταν μια συζήτηση που η Ελλάδα δεν μπορούσε να αποδεχτεί.

Μας ζητούσαν ακίνητα δηλαδή ; Μας ζητούσαν …

Η λογική της αφηρημένης και γενικής πρότασης τον Απρίλιο, οδηγούσε την Ελλάδα σε απώλεια κυριαρχίας. Την αποκρούσαμε με τρόπο έντονο και έφυγε από το τραπέζι επειδή ο Πρωθυπουργός δεν την δέχτηκε. Και αυτό είναι και μια μορφή απάντησης σε αυτούς που λένε ότι «η Ελλάδα δεν διαπραγματεύτηκε». Η επαναφορά του θέματος των εγγυήσεων -οι οποίες εγγυήσεις έχουν πολλές μορφές- θα δώσει φαντάζομαι κάποια στιγμή στην εξέλιξη της συζήτησης και τις μορφές της. Εκεί θα δούμε τι είναι αυτό που θα μπορούσαμε να δεχτούμε, ή τι είναι αυτό που δεν θα δεχτούμε.

Για όλους αυτούς τους λόγους πρέπει η δανειακή σύμβαση να πάει με διευρυμένη πλειοψηφία στη Βουλή το Σεπτέμβριο ;

Το έχω ήδη προτείνει κα Μακρή. Αλλά, όπως έχω πει στην αρμόδια συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, θα συνταχθώ με την τελική απόφαση της Κυβέρνησης. Αισθάνομαι, πάντως να έχω το δικαίωμα να διατυπώσω την εξής σκέψη : έχω δουλέψει πάρα πολύ σκληρά και συνεχίζω να δουλεύω πάρα πολύ σκληρά και στην πρόταση που έκανα στον Πρωθυπουργό για τα δέκα θέματα, έχω ήδη συνεισφέρει δύο ή τρία, τα οποία και θα τα κλείσω τον Ιούλιο. Πλην μιας – δυο εξαιρέσεων, στο τέλος Αυγούστου θα έχω εφαρμόσει όλο το Μεσοπρόθεσμο. Δεν έχω κουραστεί, ούτε έχω απογοητευτεί. Με ενοχλεί , όμως, σε πολιτικό επίπεδο, βαθύτατα μία κατάσταση που θα την περιγράψω με τρόπο μεταφορικό : η Κυβέρνηση ή έστω κάποια στελέχη της που εφαρμόζουν τις διεθνείς υποχρεώσεις τους γιατί η αρμοδιότητά τους είναι αυτή, είναι στο λάκκο των λεόντων. Δεν μπορώ να ανεχτώ ως εθνική στάση, ή ως λογική πολιτική συμπεριφορά, να είμαστε π.χ. δέκα άνθρωποι στο λάκκο με τα λιοντάρια, και να είναι πάνω από τον λάκκο, δηλαδή όχι μέσα, αλλά γύρω – γύρω από αυτόν, διάφοροι άλλοι πολιτικοί από το δικό μας χώρο, από την μείζονα Αντιπολίτευση κατά κύριο λόγο, από την Αριστερά κατά κυριότατο λόγο, και με σηκωμένο δάχτυλο να μας λένε πώς να παλέψουμε με τα λιοντάρια και ότι αυτοί αν ήταν μέσα θα τα κατάφερναν καλύτερα! Δεν μπορώ να δεχτώ να μας λέει η Νέα Δημοκρατία, με την άνεση του ότι δεν είναι μέσα στο λάκκο, «πιάσε καλά τα δόντια του λιονταριού», ή «δεν του πιάνεις καλά τα σαγόνια», «δεν πας καλά, εγώ θα το έκανα καλύτερα γιατί είχα άλλο μίγμα δύναμης να αντιμετωπίσω τον λέοντα»! Αυτά είναι απαράδεκτα σε σχέση με το ό,τι συγκροτεί το πρόβλημα της χώρας σήμερα. Το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι να τους πούμε : “Για ελάτε κάτω κι εσείς. Για κατεβείτε κι εσείς στον τόπο της δυσκολίας, να δούμε πως θα τα καταφέρετε με τρόπο εμπράγματο.“

 Άρα αυτό που λέτε γίνεται με τρεις τρόπους: με συναίνεση, με συγκυβέρνηση ή με εκλογές.

– Δεν πρόκειται να μιλήσω γι αυτά τα θέματα. Θα επιμείνω στη σκέψη, δίχως να πηγαίνω στο “δια ταύτα”. Τα διάφορα “δια ταύτα” καταστρέφουν τη δυνατότητα να αντιληφθούμε τα προβλήματα.

 Επιμένω : μήπως χρειάζεται συγκυβέρνηση ; Πρέπει να επαναληφθεί η προσπάθεια;

Δεν πρόκειται να πω κάτι τέτοιο γιατί, ξαναλέω, θα επισκιαστεί το μήνυμα της σημερινής πολιτικής μου παρέμβασης. Θα επιμείνω πως πρέπει όλοι να κατεβούν στον αγωνιστικό χώρο. Αυτό, το “κάθομαι απέξω”, “από την κερκίδα και κάνω κριτική” πρώτα από όλα είναι μια πολύ εύκολα αποκαλυπτόμενη από τους πολίτες πονηρίά. Δεύτερον, δεν συμβιβάζεται με τις εθνικές ανάγκες. Τρίτον, είναι στάση επικίνδυνη γιατί μπορεί να επεκταθεί. Όταν έχουμε ειδικά ορισμένες μιντιακές ισοπεδωτικές κραυγές, με αδυσώπητη και εκ του ασφαλούς κριτική, όταν προπηλακιζόμαστε, όταν ο αντιπολιτευτικός πολιτικός λόγος είναι καταγγελτικός και εύκολος τότε ξέρετε τί έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό; Να φύγουμε, να έρθουν να τα κάνουν κάποιοι άλλοι, να δούμε θα τα κάνουν καλύτερα ; Και θέλω να ξέρω κα Μακρή αν φύγουμε εμείς σήμερα, αν εμείς λέγαμε σήμερα ότι “φεύγουμε”, αν κάναμε ότι έκανε η Νέα Δημοκρατία το 2009, ο κόσμος, οι πολίτες, που σήμερα διαμαρτύρονται, θα ένιωθαν απόγνωση ή όχι ; Καλά είναι, λοιπόν, να παίζουμε, αλλά να δούμε ότι το παιχνίδι έχει πολλούς, που μπορούν και αυτοί να γίνουν παίκτες. Ας πει το ΠΑΣΟΚ σήμερα ότι φεύγει και θα δείτε πως πολλοί θα αλλάξουν στάση. Πολιτικοί και πολίτες.

  Παρ’ όλα αυτά…

– Παρ’ όλα αυτά όμως η συναίσθηση της εθνικής ευθύνης, μας κρατάει στο τιμόνι. Άλλο, όμως, είμαστε υπεύθυνοι, και άλλο είμαστε ανόητοι. Έχει μεγάλη διαφορά. Βεβαίως και αναλαμβάνουμε με θάρρος τις ευθύνες μας, αλλά υπάρχουν και όρια. Ας το σκεφτούν αυτό οι λειτουργούντες εκ του ασφαλούς!

 Παρ’ όλα αυτά όμως το ΠΑΣΟΚ .…

Παρ’ όλα αυτά τι ; Να αποδεχόμαστε προπηλακισμούς, εξευτελισμούς προσωπικούς, σφυροκόπημα μιντιακό και κοινοβουλευτικό, και να δίνουμε τον αγώνα κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνουμε; Ό,τι μπορούμε κάνουμε, δεν λέω ότι είμαστε αλάνθαστοι ή σοφοί, λέω όμως ότι το παλεύουμε. Κα Μακρή ορισμένοι, να ξέρετε, μας κάνουν να φλερτάρουμε με διάφορες σκέψεις.

 Δηλαδή ;

Σας έδωσα όμως το περίγραμμα της σκέψης μου. Ειδικά τα γεγονότα κατά τη διάρκεια της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου, ήταν αφυπνιστικά και τα έζησα καρέ – καρέ.

 Εννοείτε μέσα στη Βουλή ή έξω από τη Βουλή;

Και μέσα και έξω από τη Βουλή. Από την πλατεία Συντάγματος και τα γεγονότα εκεί, από το χειρισμό των γεγονότων της πλατείας Συντάγματος εντός της Βουλής, από το κανάκεμα και το “γλείψιμο” στους ανθρώπους που διέλυσαν τον τουρισμό της Αττικής και τη θωπεία του πολιτικού συστήματος σε αυτούς. Από αυτό, εώς τα ίδια τα γεγονότα και το διεθνή τους αντίκτυπο, τον αρνητικό αντίκτυπο για την Ελλάδα, τη στάση των κομμάτων, τα όσα είπε η αντιπολίτευση. Ναι, βεβαίως, εκείνη η περίοδος ήταν πολύ καθοριστική για τον τρόπο που σκέφτομαι.

 Μήπως αυτή η απομόνωση η πολιτική, η κοινωνική, οι αγανακτισμένοι, οι προπηλακισμοί στους βουλευτές, σας οδηγούν και σας εξωθούν στο να κάνετε εκλογές το Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο ;

Δεν μιλάω για εκλογές, δεν μιλάω για συγκυβέρνηση, δεν μιλάω για τίποτε ειδικό. Μου είπατε για τους 180, σας είπα ότι το έχω πει. Αλλά δεν έχουμε αυτή τη στιγμή ούτε τη δανειακή σύμβαση πάνω στο τραπέζι για να καταστεί η πρόταση πιο συγκεκριμένη. Η γενική μου θεώρηση είναι πως η ευθύνη πρέπει να διαιρεθεί με μεγαλύτερο διαιρέτη και η προτασή μου είναι ότι όταν θα έρθει η ώρα η κυβέρνηση πρέπει να το συζητήσει αυτή τη φορά και να πάρει απόφαση. Προφανώς θα συνταχθώ με τη συλλογική μας απόφαση.

Δεν μου λέτε, το μεσοπρόθεσμο μπορεί να εφαρμοστεί, με δεδομένες τις οχλήσεις που είχαμε μέχρι τώρα;

Βεβαίως. Αρκεί η κυβέρνηση να κάνει έλεγχο εβδομαδιαίας εφαρμογής του. Εβδομαδιαίας. Ο Ιούλιος είναι κρίσιμος μήνας και ο μισός είναι μπροστά. Εγώ σας λέω πως τα δικά μου θα τα τελειώσω τον Αύγουστο.

 Τα 6,4 δις μέσα στο ’11 είναι ρεαλιστική πρόβλεψη;

Τα 6,4 δις είναι τμήμα του Μεσοπρόθεσμου, αλλά δεν είναι το Μεσοπρόθεσμο.

Ναι, δεν είναι το μεσοπρόθεσμο, είναι κομμάτι. Με δεδομένο ότι έχουμε 4,5 δις μαύρη τρύπα μόνο στο εξάμηνο.

– Ναι. Δοθείσης της ελλείψεως αυτής συμπεριλάβαμε τα 6,4 δισ. επειδή προβλέψαμε ότι θα πάμε εκεί. Και παρακαλώ πολύ να θυμηθούμε ότι όταν έλεγα τέλος Μαρτίου πρέπει να πούμε όλη την αλήθεια, εννοούσα την επί τρίμηνο διαφανείσα κατάσταση σχετικά με τα έσοδα, την οποία η κυβέρνηση την είπε τον Μάιο. Γιατί ; Τι θα παθαίναμε να λέγαμε στον ελληνικό λαό εγκαίρως ποιό είναι το πρόβλημα μας, δηλαδή το πρόβλημά του ;

 Τώρα λέτε όλη την αλήθεια;

– Ναι, με βάση τα σημερινά δεδομένα.

Και οι αποκρατικοποιήσεις των 50 δις ; Γιατί εδώ έχουμε διαφωνία κορυφής μέσα στο κυβερνητικό επιτελείο.

– Αυτό ήταν λάθος.

 Του κ. Οικονόμου εννοείτε ;

– Η διαφωνία εδώ είναι κορυφαίο λάθος. Σαν να βγω εγώ να πω τώρα κάτι που αφορά το Μεσοπρόθεσμο, να είναι δικό μου αντικείμενο και να πω «δεν γίνεται». Μα εγώ είμαι εδώ για να γίνει. Στο τέλος θα απολογηθώ για το τί δεν έκανα και τί έκανα. Άλλωστε ο Υπουργός Οικονομικών διαβεβαιώνει ότι θα προχωρήσει τις αποκρατικοποιήσεις πάση δυνάμει. Όταν λες “πάω πάση δυνάμει”, δεν δικαιολογείται να βγει συνεργάτης σου και να πει «θα πάω πάση δυνάμει, αλλά μάλλον δεν θα τα καταφέρω».

 Η Κυβερνητική Επιτροπή γιατί δεν συνεδριάζει ;

Η Κυβερνητική Επιτροπή συνεδριάζει. Έδωσε τη δυνατότητα σε αυτούς που δεν την εδέχοντο, να καταλάβουν πόσο χρήσιμη είναι. Επιτέλους, μετά από 20 μήνες αποκτήσαμε Κυβερνητική Επιτροπή, η οποία και παράγει πάρα πολύ θετικά αποτελέσματα. Με τιμά το γεγονός ότι συμμετέχω και τιμά όλους το γεγονός ότι επειδή καταλάβαμε πόσο σημαντική είναι η δουλειά, δεν γίνονται διαρροές. Αυτό αποτελεί θετική έκπληξη στη σημερινή λειτουργία των συλλογικών οργάνων της Ελλάδας. Υπάρχει ένα όργανο που επειδή δούλεψε παραγωγικά επί 15 μέρες, τα μέλη του αντιλήφθηκαν το βάρος της ευθύνης τους και δεν κάνουν διαρροές.

Είναι πιο ομογενοποιημένο το σχήμα πια της Κυβέρνησης ;

Είναι έμπειροι άνθρωποι εκεί. Κανένας δεν διαλύει τις εργασίες. Πώς διαλύονται οι εργασίες; Όταν κάποιος παίρνει το λόγο και μιλά μισή ώρα. Αυτό ακυρώνει κάθε προσπάθεια. Είναι, όμως, έμπειροι άνθρωποι στην κυβερνητική επιτροπή, μιλάνε λίγο, σοβαρά και αρκετές φορές. Αυτό διευκολύνει και τον Πρόεδρο να διευθύνει, αυτό διευκολύνει και την παραγωγή πολιτικής. Θα πρέπει βέβαια και το Υπουργικό Συμβούλιο να συνεδριάζει λιγότερη ώρα και με λιγότερα θέματα. Αλλά αυτό είναι κάτι, που θα γίνει τις επόμενες μέρες, φαντάζομαι.

Advertisements
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: